zaterdag 17 februari 2018

Onze mannetjes

Er kan weer een foto bij in de serie 'Onze mannetjes' . Luuk en zijn zus Saar logeren al sinds donderdagavond bij ons. Toen we hun ouders voorstelden om nog een weekendje weg te gaan maakten ze daar gretig gebruik van. Ja, nu kan het nog, straks zitten we als grootouders weer voor langere tijd in Frankrijk en dan kunnen we niet meer oppassen. En voor de gezelligheid hebben we Sebas vanmorgen, nadat hij gevoetbald had, ook maar uit Scheveningen opgehaald. Daarna konden we meteen door naar het Stolwijkse voetbalveld waar Luuk moest trainen. Ooit komt de tijd dat we ze 'onze mannen' moeten gaan noemen maar laat dat alsjeblieft nog even duren. Het gaat me hard genoeg.

vrijdag 16 februari 2018

Verlichte boerderijenroute

Tien avonden in februari worden veel mooie oude boerderijen in onze omgeving in het licht gezet. De meeste avonden waren al geweest tijdens onze vakantie in Frankrijk maar gelukkig kreeg ik gisteravond nog de kans om er iets van te zien. Ik nam maar een klein deel van de route want ik deed het op de fiets, in het donker met die grote bus op die smalle polderwegen een parkeerplek vinden vond ik maar niets.



Het is bekend gebied voor mij, de meeste bewoners van de boerderijen ken ik. Op de boerderij van Peije en Corrie  gingen vroeger de kleuterklassen op bezoek en ik ging vaak mee om te helpen en foto's te maken. De kinderen knuffelden de kalfjes en mochten in de hooiberg spelen. Daarna had Corrie kannen met warme chocolademelk klaar staan. Wat een feest was dat altijd. Corrie heeft jarenlang kaas gemaakt, de bekende Stolwijkse boerenkaas.




Ineens vielen de prachtige bovenramen me op en later las ik in het boekje wat bij de route hoort dat dit Engelenramen zijn, lees hier maar even over deze bouwstijl.



donderdag 15 februari 2018

Ontzettend veel blije post

Echt te gek, de hele week valt er allemaal leuke post in mijn brievenbus. De eerste envelop was van Toos. Daarin twee kleine kaartjes en een grote kaart maar daar achterop uitleg over die kleintjes. Dat zijn ATC kaartjes en Toos vertelt dat zij er helemaal in de ban van is en daarom flink oefent. Nou Toos, voor mij zijn het echte kunstwerkjes, die je oefenstukjes van jou maar je brengt me wel in verleiding. Bij verschillende blogvriendinnen zie ik regelmatig deze kaartjes voorbij gaan en het lijkt me hartstikke leuk om te doen maar toch....heb ik al niet genoeg om handen? Tsja, nu liggen die kaartjes hier op tafel, ik kijk er af en toe naar en ik bedenk of ik dat ook zo fraai zou kunnen. Ik laat die gedacht maar even sudderen. Verder de nieuwjaarskaart van onze vriend Jan uit Parijs. Ja, die is altijd wat verlaat, die kaart maar dat zijn we gewend. Wel erg leuk dit jaar, de kaart was gemaakt met een foto van hemzelf en dit was gedaan bij de Franse Hema, haha, echt wat voor Jan. Binnen een heel verhaal en tot ziens in de Ardèche. Lief van Jan.


Een dag later een mooie kaart van Bertie die gebruik maakte van een actie van PostNL. Je mag dan een gratis kaart versturen als je op het postzegelvakje een lippenstift kus zet. Ik weet natuurlijk weer niets van deze actie maar vind het natuurlijk wel ontzettend leuk om zo'n kaart te krijgen. En met dezelfde post een grote envelop van Kris met daarin dit helemaal te gekke, ontzettend lieve tasje. Zo mooi gemaakt, je bent een kunstenares met naald en draad, Kris. In het tasje nog een leuk presentje en bij dit alles nog een lieve kaart. Al deze fijne post heb ik uitgestald op een hoek van onze grote tafel en telkens als ik er naar kijk maakt mijn hart een sprongetje. Bedankt jullie lieverds die dit naar mij gestuurd hebben, jullie maken de wereld mooi.


woensdag 14 februari 2018

Rondje in de zon

De zon lokt me naar buiten, even een rondje Bovenkerk. Op het voorste deel van de wetering ligt een dun laagje ijs maar verderop tussen de weiland waar de wind vrij spel heeft ligt er niets meer, het water is daar teveel in beweging. Ik zie dat ze de tuin rond deze boerderij aan het opknappen zijn, er stond veel oud hout wat nu weg is. Dat geeft een veel mooier zicht op het pand.


Bij de boerderij van deze jonge boerenfamilie is een paar jaar geleden een camping aangelegd met van die luxe safaritenten. Het schijnt ontzetten goed te lopen. Heerlijk voor jonge kinderen want het is een bestaand boerenbedrijf met allerlei jong vee, konijnen en veel pluimvee.



Bijna aan het eind van de dubbel buurt staat deze mooie boerderij. Ik weet nog dat ik hier ooit een stofzuiger bracht die gewonnen was in een winkeliers actie. Maar dat is jaren geleden bij de ouders van de jonge boer die er nu woont.




dinsdag 13 februari 2018

Ontluikend

Blij verrast was ik toen ik bij thuiskomst uit Frankrijk de vaas met kastanjetakken zag, alle knoppen waren aan het uitlopen. Toen half januari tijdens de storm onze kastanjeboom omging kon ik heel makkelijk wat takken knippen en in het water zetten. Zo mooi, die ontluikende knoppen dat ik maar even mijn oude Nikon met macrolens op het statief heb gezet en wat foto's maakte. Ik hoef hier verder weinig bij te zeggen behalve dat de natuur een wonder is.




 

maandag 12 februari 2018

Een nieuw begin

Net terug van twee weken in het Franse huis beginnen we aan een nieuwe periode hier in Nederland. De post is doorgenomen, de auto is ondertussen leeggeruimd, er zijn al een paar wassen gedraaid en we beginnen fris en fruitig aan een nieuwe week in het Stolwijkse huis. Ondertussen is het nieuwe gedeelte van de Bovenkerkseweg afgerond, er is tijdens onze afwezigheid beplanting in de vakken gekomen.

Maar nu we er net aan gewend zijn geraakt om niet meer door zand te baggeren en over gaten te springen om ons huis te kunnen bereiken is de gemeente juist vanmorgen begonnen met een nieuwe fase in het plan om de bestrating van de dorpskern te vernieuwen. Nu gaan ze de andere kant op, richting Dorpsplein. De trottoirstenen zijn ondertussen al voor een groot deel weggehaald, ik kon nog wel over de rijweg lopen toen ik net boodschappen ging doen. Dit is dus precies de richting die ik het meest gebruik dus dat wordt afzien de komende tijd. Hopelijk gaan we een droge periode tegemoet wat het weer betreft. 

Ik tel in dit stukje al vier keer het woord nieuw dus komt deze blogpost wel in aanmerking voor de nieuwe opdracht van de rubriek van Els, 'Stuur een foto'.  Els is een poosje gestopt met deze rubriek maar net weer begonnen en ik vind het wel leuk om weer mee te doen. Altijd spannend om iedere week de nieuwe opdracht af te wachten en dan te kijken of je daar wat mee kunt.

zondag 11 februari 2018

Franser dan Frans

Waarom hou ik nou van Frankrijk? Allereerst om de prachtige natuur, vaak nog zo ongerept dat het lijkt of er sinds jaren niets verandert is in het landschap. De zuidelijke temperaturen zijn natuurlijk ook aangenaam, alhoewel het voor ons niet altijd warm hoeft te zijn. Maar ik hou ook van de bevolking van dit mooie land. Een van de leukste dingen van de Fransen vind ik hun kunst van versieren. En dan bedoel ik versieren in de meest brede zin. Ze maken van alles een feestje, zelfs zo'n dorpstuintje als hier op de foto's is al een feest op zich. De nonchalance waar dit mee gedaan is zit in de mensen zelf, ze denken er niet eens over na. Het woord 'stylen' is hier beslist niet uitgevonden.




zaterdag 10 februari 2018

Sneeuwbakje

De laatste sneeuwresten waren gisteren met de zon erop snel uit de tuin verdwenen maar vannacht heeft het weer gesneeuwd, een dun laagje dit keer. Net leuk om nog een paar foto's te maken van dat bakje wat daar al jaren staat op de tuinmuur. Het raakt langzamerhand helemaal bemost, net als de muur eronder. We hadden op het nieuws al gezien dat er sneeuw aan zat te komen in de Alpen en blijkbaar hebben de buien ook nog even de andere kant van de Rhône aangedaan. Zaterdag, een vervelende dag voor sneeuwbuien met al dat heen en weer gaande vakantieverkeer. Kreeg net een appje van dochter Floor dat ze weer veilig thuis is uit Oostenrijk, altijd goed om even te horen.

vrijdag 9 februari 2018

Held

Een beetje angstig kijk ik naar beneden, houdt manlief die ladder wel goed vast. Het snoeien van de druif is altijd mijn taak maar echt lekker voel ik me niet daar boven, ik ben geen held op hoogtes. Het is gelukkig zo gebeurd en het is echt de enige keer in het jaar dat ik op een ladder klim. Dit werkje deden we gisteren en het was ijskoud die dag. Toen ik klaar was met de druif waren mijn handen bevroren, in de topjes had ik geen gevoel meer.



Vandaag volop zon, ik droog zelfs een was buiten. We snoeien nog wat fruitbomen en als ik naar boven loop om de lunch klaar te maken hoor ik water spuiten. Ik roep direct Mart erbij en we zien dat er een slang lek is bij het verdeelpunt van het water waarmee wij hier in het dorp de tuinen sproeien. Dat zit net buiten onze tuinpoort maar Mart heeft het aangelegd en doet ook het onderhoud en reparaties eraan. Niemand anders zou er trouwens toe in staat zijn. Gelukkig dat dit gebeurt terwijl wij er nog zijn. Binnen een half uurtje is het probleem verholpen en kunnen we gaan eten. 



donderdag 8 februari 2018

Overwinteraar

Voordat wij half oktober verleden jaar weer naar Nederland vertrokken voor de winter nam ik deze foto's van een plant waar ik heel blij mee was, de salvia 'uliginosa'. Ik kocht hem als stekje in een van de 'open tuinen' die wij begin juni in Frankrijk bezochten. Ik las op internet dat de plant niet winterhard was en ook bloglezeres Marga waarschuwde mij daarvoor. 

Gelukkig staat er hier en daar in onze omgeving wel een verdwaalde den en ik liet Mart daar wat takken vanaf knippen. Daar bedekte ik de grond onder de plant zo goed mogelijk mee, een paar stenen erop voor het wegwaaien van de takken en dan maar hopen dat er geen al te strenge vorst komt. En zie, de plant heeft het overleefd en begint al uit te lopen. Dat maakt me blij.

Ik wil hem in deze grote plantenbak zetten die ik afgelopen winter in Nederland voor een prikkie kocht. Er gaat dan nog een plant naast maar welke weet ik nog niet. Het moet een (vaste) plant zijn die van mei tot juli/augustus bloeit want de salvia gaat pas in augustus bloeien. Het liefst iets wat een beetje over de bak gaat hangen, niet al te hoog. Jullie horen het, mijn wensenlijstje is duidelijk maar de plant is nog niet gevonden. Maar dat komt wel, let maar op.


woensdag 7 februari 2018

Hergebruik

Ik heb begrepen dat het in een Nederland een koude maar stralende dag is, het is jullie gegund. Hier niet hoor, wel koud maar geen zon. Nou ja, het kan niet altijd feest zijn en voor morgen wordt die zon weer voorspeld. Geen zin in buitenwerk met die kou dus binnen aan de grote tafel met zicht op een knapperend houtvuur lekker zitten fröbelen. Door al dat ruimen van dozen met papier kom je veel tegen waar je leuke dingen mee kan doen. Er ligt nu weer een grote stapel mooie enveloppen die ik de komende weken ga vullen met blije post. Uit een boek van de kringloop scheurde ik prachtige prenten, bladzijden uit een Flow en andere tijdschriften werden gebruikt en ook in oude landkaarten ging de schaar.


Van Emie kreeg ik een oude wegenatlas van Frankrijk en laat nu mijn enveloppenmal precies op de bladzijden passen. Als dit allemaal geen hergebruik is weet ik het niet meer.



dinsdag 6 februari 2018

Vervolg wandeling Rochemaure

Zo'n beetje op het hoogste punt van onze wandeling van zondag stond dit mooie huis met daaronder een hele grote fruitkwekerij die hellingafwaarts ging zo ver we konden zien. Er was op sommige delen van de boomgaard de afgelopen tijd druk gesnoeid. Ik denk dat dit abrikozen waren maar het zouden ook perziken geweest kunnen zijn.

 
Staat daar op een prachtig plekje zomaar een stoel te wachten tussen de struiken. Wachtend op een voorbijganger natuurlijk die daar even van dat geweldige uitzicht gaat zitten genieten. Een kasteelruïne met daarnaast de huizen die erbij hoorden, de Rhônevallei en daarachter de oprijzende bergen, ik ben er maar even voor gaan zitten. 


Op onze weg naar beneden zien we nog restanten van verdedigingswerken en een mooi kerkje. Ondertussen wordt het weer steeds beter met veel blauw in de lucht. Tegen een muur in het zonnetje genieten we even na van onze wandeling, eentje die we onze gasten aan kunnen raden. Mooi oud plaatsje, goed aangegeven route en prachtige vergezichten, dat zijn bij ons de voorwaarden voor een prima wandeling.