zaterdag 22 juli 2017

Voorbereidingen voor het repas

Gisteravond begon men al met de broodoven warm te stoken, ik ging samen met Sebas even kijken. Vandaag hebben we immers het jaarlijkse repas met de dorpsbewoners en nog wat verdere buurtgenoten. In de ochtend worden de tafels al klaargezet, Thijs helpt opa met sjouwen. Parasols worden versleept van de ene naar de andere tuin want het belooft een zonnige dag te worden.




Patrice komt nog met watextra hout aanlopen en de eerste schotels worden al aangeleverd om in de oven geschoven te worden. Wietske en ik leggen de laatste hand aan de gerechten die wij meenemen. Dit jaar een bonensalade met geitenkaas en walnoten, een grote plaat pizza en een kruisbessentaart. Dit gaat weer een geweldige dag worden.


vrijdag 21 juli 2017

Tikkie teveel foto's

We hebben traag internet hier, dat is een gegeven waar ik verder weinig aan kan doen. Maar ook mijn laptop zelf werd steeds langzamer en ik kreeg de laatste weken telkens de waarschuwing dat de C schijf bijna vol was. Van dat soort seintjes op mijn computer word ik nerveus en ik weet ook niet wat ik er mee moet. Ik besefte wel dat er veel te veel foto's op stonden maar hoe moest ik die verwijderen van mijn laptop, op een harde schijf zetten en dan nog de foto's altijd kunnen zien? Schoondochter Wietske en kleinzoon Thijs hebben zich er even mee bemoeid. Al mijn foto's staan nu in een map in de cloud (ik weet amper wat het betekent maar ik kan ze vinden en dat is het voornaamste) en ze staan ook nog eens op een harde schijf die met mijn laptop verbonden is. Er stonden liefst 70.000 foto's op mijn laptop en dat balkje van lokale schijf C was helemaal vol en vuurrood. Ik heb weer ruimte op mijn laptop, blij dat het probleem is opgelost.



donderdag 20 juli 2017

Camping met fijne sfeer

Schoondochter Wietske wilde graag de camping van Intre bekijken voor vrienden die interesse hadden om daar met hun tent te gaan staan. Het is bij ons vandaan een fijne wandeling naar de overkant van de vallei, maar dan moeten we eerst even dalen en dan weer stijgen, we wonen tenstlotte wel in de bergen van de Ardèche. Ik heb dit al ik weet niet hoeveel keer gelopen en telkens weer blijft het landschap rond Intre me verrassen, zo mooi is het.


Camping Folastère is wat alternatief maar verzorgd, leuk, gezellig klein en de mensen die de camping runnen zijn geweldige lieverds. Op de camping een mooi zwembad en het uitzicht rondom is prachtig. Het gehucht Intre stelt verder niet veel voor wat huizen betreft maar de natuur is er prachtig. Als ik er niet vlakbij deze plek een huis had zou ik er samen met Mart zo mijn tentje neerzetten.




woensdag 19 juli 2017

Ze blijven het leuk vinden

Ze zijn er gek op, mijn kinderen en kleinkinderen, zo'n klimpark. We hebben er twee in de buurt dus we kunnen zelfs nog kiezen. Sebas mocht voor het eerst echt meedoen en daar was hij reuze trots op. Verder namen we Noor mee, een dochter van vrienden en Luuk, de zoon van onze gasten in het vakantiehuis wilde ook graag mee. Hoe meer zielen, hoe meer vreugde en vreugde was er.





Er valt verder weinig over te vertellen, de foto's  doen dat wel voor me. Nou ja, ik kan nog zeggen dat mijn voetjes gewoon op de grond blijven en dat die man van mij het nog steeds geweldig vindt om te doen. Na afloop heerlijk zitten picknicken daar onder de bomen en daarna wilde het hele spul natuurlijk nog gaan zwemmen in de put van ons riviertje.







dinsdag 18 juli 2017

Te lang en te kort

Hij draagt zijn haar nog steeds lang, kleinzoon Sebas maar hij had volgens zijn moeder nog wel even naar de kapper gemoeten om zijn pony te laten knippen. Het was er niet meer van gekomen en zo te zien heeft hij er zeker geen last van. Zijn broer Thijs heeft een superkort koppie, te danken aan een weddenschap. Ze konden met zijn rugbyteam Nederlands kampioen worden maar bij verlies zou de trainer hen allemaal kaal mogen scheren. Ze werden jammer genoeg tweede en de helft van het team waaronder Thijs onderging de scheerbeurt manmoedig. Stoer om je aan de gemaakte afspraak te houden. Toen ik de eerste foto's van dat kale hoofd zag schrok ik wel even maar gelukkig groeit het al weer aardig aan.


maandag 17 juli 2017

Ergerlijk en heerlijk

Het trage internet en de drukte van kleinkinderen om je heen zorgt er voor dat mijn blogbericht er vandaag later uit gaat dan normaal het geval is. Het eerste is ergerlijk, het tweede is heerlijk. Laat in de middag kwam schoondochter Wietske met de jongens aan, flink van haar om dat in één dag te rijden. Na wat gedronken te hebben wilden Thijs en Sebas dolgraag even zwemmen. Hun moeder en opa bekommerden zich om het uitladen van de auto, ik pakte snel een paar badlakens uit de kast en liep met de mannen ons weggetje af naar beneden naar de rivier, daar is vlak bij huis nog een lekker zwemplekje.

Even wennen aan het altijd frisse water bij ons maar al snel zwommen en sprongen ze lekker rond in het riviertje en eigenlijk vonden ze het helemaal niet koud, zeiden ze.

Thijs heeft de leeftijd om uit te slapen wat vanochtend ook mocht maar Sebas was al vroeg wakker en heeft mij eerst even geholpen in de moestuin. Daarna wilde hij dolgraag een partijtje boulen met oma. Hij won,  met een beetje hulp van mijn kant maar de volgende keer spelen we voor het 'echie' heb ik gezegd.


zondag 16 juli 2017

Twee primeurs

Een klein rondje moestuin leverde vanmorgen twee primeurs op. De eerste tomaatjes worden namelijk rood en in een van de bloemkoolplanten die ik eigenlijk al als konijnenvoer bestemd had groeit toch echt zo'n mooi wit kooltje. Of die andere vijf planten dat ook nog gaan produceren vraag ik me af maar de konijnen van Robert moeten in ieder geval nog even wachten. En verder wachten we op een schoondochter die met twee kleinzoons onderweg is naar Le Serret. Ze zijn vroeg vertrokken en de reis gaat tot nu toe zeer voorspoedig. We zitten strategisch opgesteld en kunnen vanuit onze hooggelegen terras zo op de weg beneden kijken. Het lijkt of we lezen maar onze ogen dwalen wel heel vaak af naar een lager gelegen punt.

zaterdag 15 juli 2017

Zonaanbidder

Een geweldige plant, deze Portulaca. Bloeit het hele voorjaar en zomer door met zijn bloemetjes in snoepjeskleuren. Met licht zijn de bloembladjes open, 's avonds gaan ze weer dicht. Een echte zonaanbidder dus. Ook een hele makkelijke plant, je hoeft er niets aan te doen, af en toe wat water maar dat mag je gerust een paar dagen vergeten. Voor mij ideaal want ik wil niet al teveel planten waar ik veel aan moet doen, er is hier werk genoeg. Ik kreeg deze plant vijf jaar geleden van mijn inmiddels overleden broer en sindsdien koop ik hem ieder voorjaar als herinnering aan hem. Ik weet zeker dat hij op zijn wolkje goedkeurend zit te knikken als ik de plant weer op zijn vaste plek ophang.



vrijdag 14 juli 2017

Pizza's en daarna vuurwerk

Het begint al bijna traditie te worden. De avond voor quatorze juillet gaan we met Belgische vrienden eten in Saint Saveur de Montagut om daarna naar het vuurwerk te kijken. Er was die nacht nog een echtpaar aangekomen uit België dus we waren met groot gezelschap, elf personen. Er was gelukkig gereserveerd. Als aperatief dronken we een lekkere Lambrusco, dit om in stijl te blijven want we zaten bij de Italiaan. Bij dit restaurant kan je een halve pizza bestellen en op de andere helft van je grote bord ligt dan een salade. Dat is precies goed voor mij, zo'n hele pizza is teveel en ik wil er graag groen bij. Het smaakte uitstekend, werkelijk alle borden waren leeg.

Voor het vuurwerk begint is er zoals ieder jaar een lampionnenoptocht, voorafgegaan door de fanfare die een tikkie vals speelt. Het is allemaal heerlijk kneuterig maar daarom juist zo leuk. Kleine kinderen, de ene hand stevig in die van hun vader of moeder en aan de andere hand hun lampion. Melige vaders die met de fakkels van hun opgroeiende jeugd in de hand staan. En kinderen die mee mogen rijden in de brandweerauto's die de optocht sluiten. En zoals altijd vinden wij het weer ontzettend leuk en hebben een geweldige avond.

.



donderdag 13 juli 2017

Aardbeienroomijs

In mijn voorraadkast stond nog een blik met geconcentreerde melk wat nodig gebruikt moest worden en op internet vond ik een recept voor aardbeien roomijs waarbij dit ingrediënt nodig was. Eigenlijk had ik 'sucré' moeten hebben maar ik heb er gewoon een lepel suiker bij gedaan. In de Nederlandse supermarkten is deze melk ook verkrijgbaar, meestal van het merk Nestlé.

Wat heb je nodig:
- 350 g aardbeien
- 1 el citroensap
- 1 blik gezoete, gecondenseerde melk (ca.400 g)
- 250 ml slagroom
Bereiding:
1. Verwijder de kroontjes van de aardbeien. Snijd ze in stukken en pureer ze samen met een eetlepel citroensap. Dit kan in de foodprocessor of met de staafmixer.
2. Meng de gecondenseerde melk erdoor. Klop de slagroom een paar minuten met de mixer luchtig (niet stijf) en spatel door de aardbeienpuree. Laat in de koelkast goed koud worden.
3. Giet het mengsel in de draaiende ijsmachine en laat het ijs draaien tot het klaar is. Schep het in een doos en bewaar in de vriezer. Haal ongeveer 15 minuten voor het serveren uit de vriezer.


Het kan natuurlijk met elk soort fruit gemaakt worden maar wij hebben erg veel aardbeien dus dan is de keus snel gemaakt. Ik denk dat het bezoek wat aanstaande weekend komt wel raad weet met dit soort lekkers.



woensdag 12 juli 2017

Mooi vlekje

Issamoulenc-Eglise, een vlekje op de kaart, maar wel een heel mooi vlekje. Twee oude boerderijen, een kerkje een een ommuurde begraafplaats. Het ligt hoog en je hebt een prachtig uitzicht over de bergen van de Ardèche. Achter een muur staan deze mooie stokrozen en als je dan over de muur  omlaag buigt zie je de prachtige moestuin. Hiet staat werkelijk alles wat een Frans gezin nodig heeft.


Tegen de muur die de binnenplaats van een van de boerderijen omsluit staan wat planten en daar ontdek ik de eenjarige ridderspoor tussen, die met die blauwe bloemen. Ik ben hem kwijtgeraakt in mijn border en ik wil hem zo graag terug. Er zit niets anders op dan dat ik voor we in oktober weer naar Nederland ga daar boven in dat gehucht nog wat zaad ga winnen. Ik heb net een krabbeltje gemaakt op een post-it briefje en dat hang ik op een goed zichtbare plaats, anders vergeet ik het subiet.



dinsdag 11 juli 2017

We vorderen

Dit doet dus een laserapparaat en op de foto hieronder kun je zien hoe het ding eruit ziet. Je zet hem waterpas en dan meet hij rondom, horizontaal maar het kan ook verticaal. We gebruikte hem om de oppervlakte van ons terras enigzins vlak te krijgen en dat is redelijk gelukt.



Vanmiddag is er een gehuurde trilmachine over heen gegaan en daarna zijn er meters gronddoek vastgezet. Tot zover vandaag. Nu moeten er nog een paar!!! kruiwagentjes gravier (een mengsel van split en leem) op gestort worden. Morgen weer een dag.