zondag 25 september 2016

Ludieke knijpertjes

Het was een vroegertje vanmorgen. Broer Joop moest de trein van kwart over acht hebben van het TGV station van Valence. Om daarna direct naar huis te rijden vonden we ook niets dus zijn we maar gaan wandelen in de Drôme, we zaten toch al aan die kant van de Rhône. Onze wandeling begon in Aouste-sur-Sye wat net na Crest ligt.


We liepen door de velden naar Cobonne, een prachtig in oude stijl gerenoveerd dorp. Voor het gemeentehuis stond dit mededelingbord. Bij ons gebruiken ze plakband wat een vieze rommel wordt, die knijpertjes zijn toch veel leuker. Ga ik toch eens met onze burgemeester bespreken, haha.




zaterdag 24 september 2016

Er viel wat te vieren..

Zo'n mijlpaal in je leven vier je graag met familie dus zijn we gisteren naar de zuidelijke Ardèche gereden waar een andere broer van mij met zijn vrouw kampeerden. Omdat we alle vijf graag wandelen hebben we eerst een mooie tocht gemaakt. Na een flinke klim kwamen we uit bij een kleine kapel bovenop een heuvel, 'Notre Dame des Songes'.



Nadat we een stuk gedaald waren lag daar Chastelas, een verlaten middeleeuws dorp. Ik was er al eens geweest en weer werd ik getroffen door de schoonheid van dit dorp. De manier waarop alles gebouwd is, de precisie van de bouwwerken, wat een vakmanschap.





Vijf jaar geleden werd in dit dorpje bovenstaande foto gemaakt die ik gebruikte voor de uitnodigingen die ik maakte voor het grote tuinfeest wat we gaven ter gelegenheid van ons veertig jarig huwelijk. Toen ik de boog weer zag vroeg ik mijn broer om nog eens een foto van ons te maken.

Een stukje lager onder het dorp lig de Font Vive, een smaragdgroene bron die 200 meter diep is. Schoon helder water komt hier omhoog, we konden er zo van drinken. Nadat we ons na de wandeling op de camping wat opgefrist hadden hebben wij onze familieleden getrakteerd op een heerlijk etentje. Het was nog zo warm dat we dit buiten konden doen. Op een leuk terras hebben we met elkaar een genoeglijke avond gehad.


vrijdag 23 september 2016

Een mijlpaal


Vandaag zijn we 45 jaar getrouwd, een feestelijk mijlpaal. En na die 45 jaar zijn we nog steeds heel blij met elkaar. Het voelt zo vertrouwd en dat is eigenlijk vanaf het begin zo geweest, we horen bij elkaar. Natuurlijk is er weleens een klein meningsverschilletje maar dat strijken we zo weer glad.
Wij zijn een heel goed team, een geoliede machine en hebben in al die jaren bergen verzet. Door dat harde werken heel wat opgebouwd maar het belangrijkste wat we hebben zijn onze kinderen en kleinkinderen. Ze zijn onze rijkdom en we hopen samen met hen nog vele mooie jaren te hebben.


donderdag 22 september 2016

De versierde grot van Pont d'Arc

Het hoogtepunt van onze uitstapjes deze week was vandaag het bezoek aan de Caverne du Pont d'Arc. Stel je eens voor. Het is 18 december 1994 en drie amateur speologen weten door te dringen tot een grot waarin ze meer dan 1000 tekeningen aantreffen met een "opmerkelijke expressie, een eerste artistieke creatie van de mens", uit de oude steentijd, 36.000 jaar geleden. Het gaat om "de oudste schilderachtige afbeeldingen die vandaag de dag bekend zijn".  Deze grot ligt 25 meter onder de grond, op een kalkstenen plateau. Het is een unieke vondst en bijzonder goed bewaard gebleven. Door het instorten van rotsen was de grot 23.000 jaar lang gesloten. De rotstekeningen, kunstwerken van mannen en vrouwen van de Aurignacien (archeologische cultuur uit de late steentijd in Europa en Zuidwest-Azië), laten veel dieren zien. Er zijn maar liefst 435 afbeeldingen van dieren die 14 verschillende soorten tonen: beren, neushoorns, leeuwen, leeuwinnen, panters, bizons...

Deze grotten zijn nu in zijn geheel minutieus nagebouwd. Aan het gigantische project hebben maar liefst 35 bedrijven vele jaren aan gewerkt. Er is lang naar uitgekeken, maar vorig jaar was het dan eindelijk zo ver: de Caverne du Pont d'Arc is opengesteld voor het publiek! Het is een uniek project waar veel te zien is. Alle grotschilderingen zijn volledig nageschilderd. Sommige tekeningen waren al meer dan 36.000 jaar oud. Het is een adembenemend kunstwerk geworden!De grot is zo minutieus nagebouwd dat je eigenlijk niet eens merkt dat je in een replica rondloopt. Het is er vochtig, er hangt die typische geur en ook de temperatuur is net als in de originele grot. Er is een rondleiding met een gids en die duurt een uur. Je krijgt informatie over de nieuwste restauratietechnieken en je kijkt je ogen uit. Naast de replica is er ook een ontdekkingscentrum rond de Prehistorie en het tijdperk van de Aurignaciens. Hoe leefde men eigenlijk in deze tijd? Voor kinderen is hier heel veel te zien en te doen. Er zijn workshops rond het maken van grotschilderingen en sieraden, je kunt leren hoe je vuur maakt en je ontdekt van alles over de jacht. (inf. internet)



In de grot mocht niet gefotografeerd worden  maar ik kon wel wat foto's maken van panelen en in het ontdekkingscentrum maakte ik de foto's van de préhistorische dieren. Fascinerend vonden wij het en een bezoek meer dan waard.




woensdag 21 september 2016

Cascades du Ray-Pic

Er komt in de Ardèche overal water uit de grond, hier ontspringt zelfs aan de voet van de Gerbier de Jonc de rivier de Loire, de langste rivier van Frankrijk. Dus niet zo gek dat in de Ardèche ook een van de grootste watervallen van Frankrijk naar beneden klettert, het zijn er op die plek zelfs meerdere, de Cascades du Ray-Pic. Wij gingen er vanmiddag even kijken.



De waterval ligt op een hoogte van iets meer dan 1000 meter en in het midden van basaltisch gesteente. Er kwam nu aan het eind van een warme zomer niet zoveel water naar beneden. Acht jaar geleden waren we hier al eens met onze kleinzoon Thijs en toen was de waterval veel groter. Een jaar daarna vond hier een ernstig ongeluk plaats, er vielen een paar grote rotsblokken naar beneden en toen is het hele terrein lange tijd afgesloten geweest. Het is nu ook niet meer mogelijk om helemaal beneden bij het water te komen en er zijn overal hekken en uitzichtpunten gemaakt.



dinsdag 20 september 2016

Langs de Eyrieux naar de Rhône

Eind september verleden jaar hadden we 'La Dolce Via', een fietspad over een oud spoorwegtracé al een keer met broer Joop gedaan. Toen namen we vanaf Les Ollières-sur-Eyrieux de route naar Le Cheylard, nu gingen we richting de Rhône, naar Saint-Laurent-du-Pape. Wederom was het genieten met als verrassing dit waarschuwingskruis wat er al jaren niets staat te doen.




Deze brug werd volgens het bord wat erbij staat in 1890 verwoest door het wilde water van de rivier.


En deze oude resten rechts zijn nog van een brug die al in 1679 instortte. Fijn dat de Fransen niet zo snel zijn met opruimen en de restanten van veel oude bouwwerken gewoon laten staan want ik vind dit allemaal reuze interessant om te zien.



maandag 19 september 2016

Ruimen

We kunnen natuurlijk niet iedere dag de hort op zijn en aangezien bij broer en man het woord 'stilzitten' niet in het woordenboek voorkomt besloten ze vandaag onze garage op te gaan ruimen. Na de bouw van het vakantiehuis en de renovatie van ons eigen huis was daar nog niet van gekomen, het was hard nodig. Verbouwen doen we niet meer dus er kon veel weg. De meeste zaken op de bovenste foto worden opgestookt in de kachels, maar niet die oude bank, die mag nog blijven. En dat oude beddenhoofdeind wil ik volgend jaar in de moestuin zetten, dit tot grote hilariteit van de heren.

Alles wat in de aanhangwagen ligt, behalve die grote balk bovenop, gaat naar de vuilstort. Er is nadat ik deze foto nam nog heel wat bijgekomen.



Zo, dat is opgeknapt. De vloer geveegd en alles wat bewaard mocht worden netjes neergezet. Zo kan de aanhangwagen er riant in want die blijft hier deze winter. Volgend jaar gaan de mannen de balken van het zoldertje vernieuwen, die zijn slecht, eentje hebben ze moeten stutten.


Al het overgebleven hout direct maar door de zaagtafel gejaagd. Opgeruimd staat netjes!